کم‌خوری در میانسالی؛ عاملی پنهان برای چاقی بیشتر

وی افزود: این تغییرات باعث می‌شود که کالری مصرفی که در دوران جوانی (۲۰ سالگی) باعث حفظ وزن می‌شد، در دهه‌های چهارم و پنجم زندگی، منجر به تجمع چربی و افزایش وزن شود.

حیدری، دلیل اصلی این افت متابولیسم را بافت عضله بدن معرفی کرد و افزود: از حدود سنین ۳۵ تا ۴۰ سالگی، بدن به‌ طور طبیعی دچار کاهش تدریجی توده عضلانی می‌شود.

وی تأکید کرد: رابطه مستقیمی میان حجم عضله و سرعت سوخت‌وساز بدن وجود دارد؛ به این معنا که با کاهش بافت عضلانی، متابولیسم پایه نیز کاهش یافته و بدن توانایی کمتری برای سوزاندن کالری‌های مصرفی خواهد داشت.

حیدری برای مقابله با این روند طبیعی و جلوگیری از چاقی در سنین بالاتر، دو راهکار اساسی و علمی ارائه داد: نخست، تقویت بافت عضلانی از طریق فعالیت‌های ورزشی منظم و دوم، مصرف پروتئین کافی و مناسب در رژیم غذایی.

این فوق تخصص غدد و متابولیسم، در گفتگو با رادیو سلامت، با اشاره به الگوی زندگی ورزشکاران حرفه‌ای و اینکه چرا بسیاری از افراد در سنین ۶۰ یا ۷۰ سالگی با وجود مصرف غذای کافی، دچار چاقی نمی‌شوند، توضیح داد: حفظ توده عضلانی از طریق ورزش مستمر باعث می‌شود متابولیسم این افراد در سطح بالایی باقی بماند و در نتیجه، با وجود کالری دریافتی، بافت چربی زیادی در بدن آنها انباشته نشود.