ضرورت استفاده از زبان قدرت در برابر سران جنایتکار غرب

وزیران خارجه اروپا این روز‌ها از تنش‌زدایی سخن می‌گویند و اینکه مشکل تنگه هرمز راه‌حل نظامی ندارد و البته انگیزه‌شان را هم پنهان نمی‌کنند؛ یکی از آثار جنگ بر اقتصاد کشورهایشان می‌گوید و دیگری از «پیامد‌های بسیار جدی بر قیمت هیدروکربن‌ها».

سال‌ها تحریم و فشار اقتصادی بر ملت ایران و ملت‌هایی که تن به سیاست‌های استعماری غرب ندادند، مهم نبود؛ جنگ ظالمانه و کشتار مردم مظلوم ایران مهم نبود؛ دهه‌ها اشغال و قتل‌عام مردم فلسطین و لبنان مهم نبود؛ اما همین که زندگی در این کشور‌ها اندکی سخت شد، صدای گفت‌و‌گو و صلح‌خواهی بلند شد.

این همان معیار‌های دوگانه و نفاق حقوق بشر غربی است؛ اخلاقی برخاسته از منفعت‌طلبی که هرگاه منفعت اقتضا کند، با بی‌رحمی تمام جنایت می‌کند و حتی از جنایت تفریح می‌سازد؛ همان‌گونه که ناو دنا را در بازگشت از رزمایشی بین‌المللی با بیش از صد ملوانش غرق کرد و رئیس‌جمهور آمریکا بی‌پروا گفت: «می‌توانستیم تصرفش کنیم و به کارمان می‌آمد، اما غرق‌کردنشان لذت‌بخش‌تر است».

مسئولان ما همیشه گفته‌اند از مذاکره منصفانه و عادلانه ابایی ندارند، و لکن صلحی که از نگرانی برای قیمت سوخت برخیزد، با تغییر قیمت‌ها هم تغییر می‌کند. رفع تنش از منطقه با ایستادگی در برابر ظلم و زورگویی کشور‌های غربی و حامیان منطقه‌ای آنها محقق می‌شود؛ سران جنایتکار آمریکایی-صهیونی و حامیان اروپایی‌شان جز با زبان قدرت دست از ظلم و جنایت برنخواهند داشت.