به گزارش خبرگزاری میهن نوین، امیر پذیرفته مستندساز در گفتگویی درباره ساخت مستندی درباره جنگ گفت: مستند «سیوشش هفت» را از همان روزهای ابتدایی جنگ شروع کردیم و هنوز هم در مرحله فیلمبرداری هستیم.
وی افزود: این مستند روایت یکی از خانوادههای بازمانده مدرسه «شجره طیبه» میناب است؛ مادر و پسر، معلم و دانشآموز همان مدرسه بودند که به شهادت رسیدند و تنها دختر خانواده زنده از زیر آوار بیرون آمد.
پذیرفته با اشاره به اینکه در مستند «سیوشش هفت» تلاش کرده روایت زندگی این خانواده را بعد از آن حادثه تلخ به تصویر بکشد، بیان کرد: سعی کردیم از همان ابتدا کنار این خانواده باشیم و این همراهی به ساخت مستند انجامید.
کارگردان مستند «روبارو» با اشاره به فضای شهر میناب پس ار فاجعه مدرسه «شجره طیبه» عنوان کرد: تقریباً با بیشتر خانوادههای شهدا ارتباط داشتیم و هر بار که به دیدارشان میرفتیم، بیش از قبل تحت تأثیر قرار میگرفتیم.
پذیرفته ادامه داد: در میناب غم جریان دارد و تقریباً همه با این مصیبت درگیر شدهاند و اگر کسی عزیزی از دست نداده باشد، حتماً نسبت خانوادگی یا دوستی با افراد داغدیده دارد؛ هر روایت و خاطرهای از بازماندگان به قدری تلخ بود که دل سنگ را هم آب میکرد.
وی درباره دشواری روایت یک فاجعه تصریح کرد: حجم این جنایت آنقدر زیاد است که حفظ همراهی مخاطب را سخت میکند؛ البته این مسئله فقط مختص مستند ما نیست و همه مستندهایی که درباره فجایع ساخته میشوند، با این چالش مواجهاند.
کارگردان فیلم کوتاه «کپسول» درباره نحوه پخش مستند جدید خود از مدرسه «شجره طیبه» توضیح داد: برای من اهمیت دارد که حقیقت این جنایت دیده شود و از هر بستری که بتواند این روایت را بهویژه در سطح بینالمللی بیشتر منعکس کند، استقبال میکنم.
پذیرفته در پایان اظهار کرد: دست تک تک افرادی را که با دوربین حرفهای یا حتی موبایل به میناب آمدند، میبوسم. این فاجعه دردناک باید از زوایای مختلف روایت شود و همه کسانی که در آن روزهای سخت برای ثبت حقیقت و کمک به مردم تلاش کردند، سهم مهمی در ماندگار شدن این روایت دارند.
