یوزها در آزمون بلژیک، ایستادگی و تاکتیک

یوزها در این دیدار یکی از منظم‌ترین و کم‌اشتباه‌ترین نمایش‌های خود در سال‌های اخیر مقابل یک حریف بزرگ اروپایی را به نمایش گذاشتند. مسابقه‌ای که بیش از هر چیز، برتری ایران در نظم تاکتیکی و تعهد بازیکنان به وظایف دفاعی را نشان داد.

از همان دقایق ابتدایی مشخص بود که بلژیک با توجه به اینکه ستاره‌های با کیفیتی در اختیار دارد که در لیگ‌های معتبر دنیا بازی می‌کنند، کنترل بیشتری روی جریان بازی و مالکیت توپ خواهد داشت. در چنین شرایطی، کادر فنی ایران به‌جای ورود به بازی مستقیم با حریف، رویکردی مبتنی بر فشردگی خطوط و بستن فضاهای کلیدی را انتخاب کرد. تصمیمی که در نهایت با موفقیت به پایان رسید.

ساختار دفاعی ایران به شکلی طراحی شده بود که بازیکنان خلاق بلژیک برای خلق موقعیت با محدودیت‌های زیادی روبه‌رو شوند. فاصله کم میان خطوط دفاع و هافبک، امکان نفوذ از عمق را از حریف گرفت و باعث شد بلژیکی‌ها بارها به ارسال از کناره‌ها یا شوت از فواصل دور روی بیاورند.

در این میان، عملکرد هماهنگ شجاع خلیل‌زاده، محمدحسین کنعانی‌زادگان و علی نعمتی، مدافعان مرکزی ایران نقش مهمی در خنثی کردن حملات حریف داشت. بر خلاف دیدار اول که مدافعان ایران نمایش پراشتباه و ضعیفی داشتند در این دیدار تقریبا بدون اشتباه و با تمرکز بالا وظایف دفاعی خود را به نحوه احسن انجام دادند.

نمایش بلوغ تاکتیکی یوزها؛ ایران تسلیم نام بزرگ بلژیک نشد

با وجود تمرکز بر دفاع، تیم ملی در فاز هجومی نیز بی‌برنامه نبود. ایران چند مرتبه روی ضربات ایستگاهی و انتقال‌های سریع به سمت دروازه بلژیک خطر ایجاد کرد و حتی در مقاطعی توانست خط دفاعی حریف را تحت فشار قرار دهد. این موضوع نشان داد که هدف تیم ملی تنها دفاع کردن نبود و در زمان‌های مناسب به دنبال ضربه زدن به حریف نیز بود. شاگردان قلعه‌نویی اگر کمی خوش‌شانس می‌بودند می‌توانستند در نیمه اول و بر خلاف جریان بازی از حریف خود پیشی بگیرند.

حملات و موقعیت‌های ایران اگرچه نسبت به حریف کمتر بود اما کاملا خطرناک‌تر و زهردار بر روی دروازه حریف موقعیت ایجاد کردند. ابتدا ضربه خطرناک کنعانی با واکنش تماشایی کورتوا به کرنر رفت در ادامه ارسال کرنر با ضربه سر عزت‌اللهی خطرناک به بیرون رفت. در حالی که توپ و میدان در اختیار شیاطین سرخ بود، تیم ملی از پشت محوطه جریمه صاحب یک ضربه ایستگاهی شد. رامین رضاییان و احسان حاج‌صفی پشت توپ قرار گرفتند و در حالی که همه منتظر ضربه مستقیم به سمت چهارچوب رضاییان بودند، حاج‌صفی روی یک کار تمرین شده و تماشایی توپ را با پاس در بین مدافعان به طارمی رساند و ضربه دقیق مهدی وارد دروازه بلژیک شد، اما نتاسفانه این گل به دلیل افساید میلی‌متری طارمی مردود اعلام شد.

همه این اتفاقات در نیمه اول نشان داد که تیم ملی مقابل بلژیک تیم دست‌وپا بسته‌ای نبود و کاملا با برنامه و هدفمند مقابل این تیم به میدان رفته بودند.

نمایش بلوغ تاکتیکی؛ تیم ملی چگونه بلژیک را متوقف کرد؟

نیمه دوم نیز با همان الگوی تاکتیکی آغاز شد. بلژیک به دنبال شکستن دیوار دفاعی ایران بود و ملی‌پوشان با صبر و تمرکز سعی داشتند از کوچک‌ترین اشتباه حریف استفاده کنند. پس از اخراج یکی از بازیکنان بلژیک، انتظار می‌رفت ایران با جسارت بیشتری در زمین حریف ظاهر شود، اما تیم ملی در استفاده از برتری عددی خود چندان موفق نبود و نتوانست مالکیت توپ را به شکل مؤثرتری مدیریت کند.

تعویض‌های ایران بعد از ۱۰ نفره شدن حریف چندان جالب نبودند و این موضوع را خود قلعه‌نویی نیز در پایان بازی اعتراف کرد. در چنین شرایطی شاید استفاده از بازیکنان سرعتی و تکنیکی در فاز هجومی می‌توانست فشار بیشتری روی دفاع حریف وارد کند، اما با این وجود انسجام تیمی ایران تا پایان مسابقه حفظ شد و اجازه نداد جریان بازی به سود بلژیک تغییر کند.

یکی از چهره‌های برجسته این دیدار بدون تردید علیرضا بیرانوند بود. دروازه‌بان ایران با چند واکنش مهم، نقش تعیین‌کننده‌ای در بسته ماندن دروازه داشت و بارها مانع از گلزنی بازیکنان بلژیک شد. در کنار او، خط دفاعی ایران نیز شب کم‌اشتباهی را پشت سر گذاشت و در بیشتر دقایق مسابقه عملکردی مطمئن و هماهنگ ارائه داد.

شاگردان قلعه‌نویی در این دیدار نشان دادند که می‌توانند مقابل تیم‌های مطرح دنیا با برنامه‌ریزی تاکتیکی دقیق، نمایش خوبی داشته باشند و به نوعی نشان دادند که تا حدی به بلوغ تاکتیکی رسیده‌اند.