نویسنده: فرشته نژادی ۲۰ تیر ۱۴۰۵ ۱۲:۳۳ 1 دقیقه مطالعه

تنگه دم اسب، جواهری پنهان در دل کوهستان‌های فارس.

استان فارس فراتر از حافظیه و تخت‌جمشید، شگفتی‌های طبیعی زیادی دارد. «تنگه دم اسب» یکی از این جواهرهاست که در دل کوهستان‌ها و جنگل‌های بلوط قرار دارد.

به گزارش خبرگزاری میهن نوین، تنگه دم اسب در حدود ۵۰ کیلومتری شهر شیراز و در جنوب این شهر قرار گرفته است. برای رسیدن به آن باید به سمت منطقه‌ای به نام کوهمره سرخی بروید؛ منطقه‌ای کوهستانی، خوش‌آب‌وهوا و سرسبز که در نزدیکی روستای کره‌بس واقع شده است.

کوهستان‌های این منطقه بخشی از شاخه‌های جنوبی رشته‌کوه زاگرس هستند. بلندترین قله این ناحیه، کوه دلو است که ارتفاع آن حدود ۳۲۰۰ متر از سطح دریا است و هوای خنک و دلپذیری به منطقه می‌بخشد.
چرا به آن می‌گویند «دم اسب»؟
در انتهای تنگه، آبشاری جریان دارد که هنگام ریزش، شکل آن بسیار شبیه دم اسب است؛ باریک، کشیده و پُرآب، انگار که دم اسبی سفیدرنگ از لبه‌ی صخره آویزان شده باشد. همین شباهت باعث شده مردم محلی و طبیعت‌گردان، این تنگه را «دم اسب» بنامند.
این آبشار، در واقع نقطه‌ی اوج مسیر تنگه‌نوردی شماست؛ جایی که خستگی راه با صدای آب و خنکای مه ریز که روی صورتتان می‌نشیند، از تن‌تان بیرون می‌رود.
کوهمره سرخی؛ سرزمین ایل‌ها و کوه‌ها
منطقه کوهمره سرخی فقط طبیعت زیبا ندارد، بلکه از نظر تاریخی و فرهنگی هم شنیدنی است. در دوران ساسانی، این ناحیه را «رَم دیوان» می‌نامیدند. واژه «رَم» در آن زمان به ایلات و عشایر اشاره داشت. رم دیوان نام یکی از گروه‌های عشایری ایران است که ریشه‌ی آن به شخصی به نام حسین صالح برمی‌گردد.این طایفه و دیگر عشایر منطقه، سال‌هاست بین ییلاق و قشلاق در حال کوچ هستند و بخش مهمی از فرهنگ بومی کوهمره سرخی را شکل داده‌اند.
اگر خوش‌شانس باشید، در مسیر رسیدن به تنگه یا در دشت‌های اطراف، سیاه‌چادرهای عشایر، گله‌های گوسفند و بز، و زندگی ساده و زیبا و نزدیک به طبیعت را از نزدیک خواهید دید؛ تجربه‌ای که برای بسیاری از شهرنشینان، بسیار جذاب و تازه است.
 دروازه ورود به تنگه دم اسب
تنگه دم اسب در نزدیکی روستای کره‌بس قرار دارد. این روستا بخشی از منطقه کوهمره سرخی است و می‌توان گفت دروازه ورود به این تنگه‌ی زیبا محسوب می‌شود.
در اطراف روستا، مزارع، باغ‌ها و خانه‌های روستایی دیده می‌شود و مردم محلی غالباً به کشاورزی، باغداری و دامداری مشغول هستند. اگر حوصله داشته باشید و کمی با مردم گپ بزنید، می‌توانید از تجربه‌ی زندگی روستایی، لهجه محلی، غذاهای سنتی و مهربانی مردم این منطقه لذت ببرید.
چهره‌ی طبیعی تنگه دم اسب
در دل تنگه دم اسب، رودی به همین نام در جریان است. این رودخانه از دل کوه‌ها و چشمه‌های بالا دست سرچشمه می‌گیرد و از میان صخره‌ها و دره‌ی باریک عبور می‌کند و سرسبزی و طراوت تنگه را مدیون همین آب زلال است.
در بسیاری از بخش‌های مسیر، صدای آب لحظه‌ای قطع نمی‌شود و همین صدا، همراه با خنکای هوا، راه رفتن را لذت‌بخش‌تر می‌کند. در بعضی قسمت‌ها رودخانه کم‌عمق است و می‌توان با پای برهنه در آب راه رفت، اما در بخش‌هایی نیز عمق بیشتر می‌شود و باید احتیاط کرد.
درختان؛ سایه‌بان‌های مهربان تنگه
تمام طول مسیر تنگه و اطراف رودخانه با درختان و گیاهان مختلف پوشیده شده است. مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:
بلوط: درختان بلوط جنگلی، ستون‌های سبز طبیعت کوهمره سرخی هستند. این درختان علاوه بر زیبایی، خانه‌ی بسیاری از پرندگان و حیوانات از جمله سنجاب‌ها هستند.
انار: در برخی نقاط، درختان و باغ‌های انار، به تنگه رنگ و بوی دیگری می‌دهند، به‌خصوص در فصل پاییز که انارها به اوج رسیدن می‌رسند.
گیاهان دارویی: در میان بوته‌ها و درختچه‌ها، انواع گیاهان دارویی رشد می‌کنند که برخی از آن‌ها از گذشته‌های دور در طب سنتی این منطقه استفاده می‌شده‌اند.
این پوشش گیاهی، علاوه بر تماشایی بودن، نقش مهمی در خنکی هوا، حفظ رطوبت و ایجاد زیستگاه مناسب برای حیوانات دارد.
دم اسب؛ بهشت حیات وحش کوچک
یکی از جذابیت‌های تنگه دم اسب، تنوع جانوری آن است. در این منطقه می‌توانید با کمی دقت، نشانه‌هایی از حیات وحش را ببینید:
از زیباترین منظره‌های تنگه، سنجاب‌های ایرانی هستند که روی شاخه‌های بلوط بالا و پایین می‌پرند. این سنجاب‌ها ظاهری بانمک و دوست‌داشتنی دارند ، بیشتر به دنبال دانه‌ها و میوه‌های درختان هستند و اغلب در سکوت جنگل، با صدای خش‌خش برگ‌ها حضورشان لو می‌رود. تماشای آن‌ها، به‌خصوص برای کودکان و علاقمندان به حیات وحش، بسیار جذاب است. فقط باید یادتان باشد به آن‌ها نزدیک نشوید، غذا ندهید و محیط را برایشان آرام و امن نگه دارید.
پرندگان و دیگر حیوانات
در کنار سنجاب‌ها، تنگه دم اسب میزبان پرندگان شکاری مختلفی است که ممکن است در آسمان بالای سر شما در حال پرواز باشند. پرندگان آوازخوان، که صدایشان در میان درختان می‌پیچ و خزندگان کمیاب که معمولاً خودشان از انسان فاصله می‌گیرند و اگر شما هم آن‌ها را تنها بگذارید، مشکلی ایجاد نمی‌شود. این تنوع، تنگه دم اسب را به جایی مناسب برای علاقه‌مندان به پرنده‌نگری، عکاسی طبیعت و مشاهده حیات وحش تبدیل کرده است.
بهترین زمان سفر
بهار: شاید بتوان گفت بهترین فصل برای سفر به تنگه دم اسب است؛ هوا خنک، رودخانه پرآب، طبیعت سبز و پرطراوت.
اوایل تابستان: هنوز هوا نسبتاً معتدل است، اما در وسط روز ممکن است کمی گرم شود؛ حرکت صبح زود یا عصرها بهتر است.
پاییز: رنگ‌های زرد و نارنجی برگ‌ها، منظره‌ای فوق‌العاده می‌سازد؛ انارها رسیده‌اند و هوای خنک، پیاده‌روی را دلنشین می‌کند.
زمستان: بسته به میزان بارش و سردی هوا، ممکن است مسیر لغزنده و سخت شود. نیاز به تجهیزات و تجربه بیشتری دارد.
سطح سختی مسیر
مسیر تنگه دم اسب و رسیدن به آبشار، یک تجربه‌ی تنگه‌نوردی سبک تا متوسط است:
بخش‌هایی از مسیر، پیاده‌روی ساده در کنار رودخانه است. در بعضی نقاط باید از روی سنگ‌ها عبور کنید یا کمی در آب راه بروید، ممکن است نیاز باشد از سربالایی‌های کوتاه بالا بروید. برای افراد با آمادگی بدنی متوسط، قابل انجام است؛ اما برای کسانی که مشکل زانو، کمر یا محدودیت حرکتی دارند، باید با احتیاط بیشتری برنامه‌ریزی شود.
چه وسایلی ببریم؟
برای یک سفر یک‌روزه به تنگه دم اسب، بهتر است:
کفش مناسب پیاده‌روی در طبیعت (ترجیحاً ضدلغزش) / لباس راحت و ترجیحاً چندلایه (برای تنظیم دما) / کلاه و عینک آفتابی / قمقمه‌ی آب کافی / خوراکی سبک و مقوی (مثل مغزها، خرما، ساندویچ ساده) / کیسه زباله (حتماً زباله‌های خود را بازگردانید)
پاوربانک و موبایل شارژ شده / در صورت امکان، عصای کوهنوردی / اگر قصد دارید پا در آب بگذارید، صندل یا کفش مناسب آب نیز مفید است.
نکات مهم برای حفظ طبیعت و امنیت
تنگه دم اسب، همچون بسیاری از جاذبه‌های طبیعی ایران، ظرفیتی محدود و حساس دارد. اگر توریست‌ها و طبیعت‌گردان اصول را رعایت نکنند، زیبایی و سلامت این محیط به‌سرعت آسیب می‌بیند.
چند نکته مهم:
زباله نریزید
هرچه با خودتان می‌برید، دوباره برگردانید. حتی پوست میوه، دستمال کاغذی و ته سیگار هم در طبیعت زباله محسوب می‌شود.
به گیاهان و درختان آسیب نزنید
نوشتن اسم روی تنه درخت، شکستن شاخه‌ها، چیدن بی‌رویه گل‌ها و گیاهان دارویی، هم از نظر اخلاقی نادرست است و هم به طبیعت آسیب می‌زند.
با حیوانات مهربان باشید
به پرندگان، سنجاب‌ها و سایر جانوران نزدیک نشوید، غذا ندهید و آن‌ها را نترسانید. این حیوانات بخشی از اکوسیستم طبیعی منطقه هستند.
آتش روشن نکنید، یا با نهایت احتیاط
در بیشتر روزهای سال، به‌خصوص در تابستان و پاییز، خطر آتش‌سوزی بسیار جدی است. اگر مجبور شدید آتش روشن کنید، در محل مناسب، محدود و با نظارت کامل باشد و در پایان کاملاً خاموش شود.
ایمنی شخصی را جدی بگیرید
در بخش‌های لغزنده، کنار لبه‌ها و جاهایی که آب عمیق‌تر است، احتیاط کنید. اگر کودکی همراهتان است، او را از خود دور نکنید.
چرا باید دم اسب را در برنامه سفر به شیراز بگنجانیم؟
اگر به شیراز سفر می‌کنید و فقط چند روز زمان دارید، معمولاً درگیر بازدید از جاذبه‌های تاریخی و شهری می‌شوید. اما اگر یک روز اضافه دارید یا دلتان می‌خواهد از فضای شهری فاصله بگیرید، تنگه دم اسب انتخابی عالی است؛ چون:
در فاصله‌ای نسبتاً نزدیک از شهر قرار دارد (حدود ۵۰ کیلومتر)
هوای خنک‌تر و طبیعتی کاملاً متفاوت با محیط شهری شیراز دارد
ترکیبی از رودخانه، آبشار، جنگل بلوط و حیات وحش را در یک جا می‌بینید
تجربه‌ی زندگی عشایری و روستایی را از نزدیک لمس می‌کنید
برای عکاسی، طبیعت‌گردی، پیاده‌روی و حتی یک پیک‌نیک خانوادگی مناسب است (با رعایت اصول محیط‌زیستی)
اگر روزی راهتان به شیراز افتاد، بد نیست در برنامه خود، جای کوچکی هم برای این تنگه شگفت‌انگیز باز کنید؛ شاید دم اسب، دید شما را نسبت به طبیعت فارس برای همیشه عوض کند.

به گزارش خبرگزاری میهن نوین، تنگه دم اسب در حدود ۵۰ کیلومتری شهر شیراز و در جنوب این شهر قرار گرفته است. برای رسیدن به آن باید به سمت منطقه‌ای به نام کوهمره سرخی بروید؛ منطقه‌ای کوهستانی، خوش‌آب‌وهوا و سرسبز که در نزدیکی روستای کره‌بس واقع شده است.

کوهستان‌های این منطقه بخشی از شاخه‌های جنوبی رشته‌کوه زاگرس هستند. بلندترین قله این ناحیه، کوه دلو است که ارتفاع آن حدود ۳۲۰۰ متر از سطح دریا است و هوای خنک و دلپذیری به منطقه می‌بخشد.
چرا به آن می‌گویند «دم اسب»؟
در انتهای تنگه، آبشاری جریان دارد که هنگام ریزش، شکل آن بسیار شبیه دم اسب است؛ باریک، کشیده و پُرآب، انگار که دم اسبی سفیدرنگ از لبه‌ی صخره آویزان شده باشد. همین شباهت باعث شده مردم محلی و طبیعت‌گردان، این تنگه را «دم اسب» بنامند.
این آبشار، در واقع نقطه‌ی اوج مسیر تنگه‌نوردی شماست؛ جایی که خستگی راه با صدای آب و خنکای مه ریز که روی صورتتان می‌نشیند، از تن‌تان بیرون می‌رود.
کوهمره سرخی؛ سرزمین ایل‌ها و کوه‌ها
منطقه کوهمره سرخی فقط طبیعت زیبا ندارد، بلکه از نظر تاریخی و فرهنگی هم شنیدنی است. در دوران ساسانی، این ناحیه را «رَم دیوان» می‌نامیدند. واژه «رَم» در آن زمان به ایلات و عشایر اشاره داشت. رم دیوان نام یکی از گروه‌های عشایری ایران است که ریشه‌ی آن به شخصی به نام حسین صالح برمی‌گردد.این طایفه و دیگر عشایر منطقه، سال‌هاست بین ییلاق و قشلاق در حال کوچ هستند و بخش مهمی از فرهنگ بومی کوهمره سرخی را شکل داده‌اند.
اگر خوش‌شانس باشید، در مسیر رسیدن به تنگه یا در دشت‌های اطراف، سیاه‌چادرهای عشایر، گله‌های گوسفند و بز، و زندگی ساده و زیبا و نزدیک به طبیعت را از نزدیک خواهید دید؛ تجربه‌ای که برای بسیاری از شهرنشینان، بسیار جذاب و تازه است.
 دروازه ورود به تنگه دم اسب
تنگه دم اسب در نزدیکی روستای کره‌بس قرار دارد. این روستا بخشی از منطقه کوهمره سرخی است و می‌توان گفت دروازه ورود به این تنگه‌ی زیبا محسوب می‌شود.
در اطراف روستا، مزارع، باغ‌ها و خانه‌های روستایی دیده می‌شود و مردم محلی غالباً به کشاورزی، باغداری و دامداری مشغول هستند. اگر حوصله داشته باشید و کمی با مردم گپ بزنید، می‌توانید از تجربه‌ی زندگی روستایی، لهجه محلی، غذاهای سنتی و مهربانی مردم این منطقه لذت ببرید.
چهره‌ی طبیعی تنگه دم اسب
در دل تنگه دم اسب، رودی به همین نام در جریان است. این رودخانه از دل کوه‌ها و چشمه‌های بالا دست سرچشمه می‌گیرد و از میان صخره‌ها و دره‌ی باریک عبور می‌کند و سرسبزی و طراوت تنگه را مدیون همین آب زلال است.
در بسیاری از بخش‌های مسیر، صدای آب لحظه‌ای قطع نمی‌شود و همین صدا، همراه با خنکای هوا، راه رفتن را لذت‌بخش‌تر می‌کند. در بعضی قسمت‌ها رودخانه کم‌عمق است و می‌توان با پای برهنه در آب راه رفت، اما در بخش‌هایی نیز عمق بیشتر می‌شود و باید احتیاط کرد.
درختان؛ سایه‌بان‌های مهربان تنگه
تمام طول مسیر تنگه و اطراف رودخانه با درختان و گیاهان مختلف پوشیده شده است. مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:
بلوط: درختان بلوط جنگلی، ستون‌های سبز طبیعت کوهمره سرخی هستند. این درختان علاوه بر زیبایی، خانه‌ی بسیاری از پرندگان و حیوانات از جمله سنجاب‌ها هستند.
انار: در برخی نقاط، درختان و باغ‌های انار، به تنگه رنگ و بوی دیگری می‌دهند، به‌خصوص در فصل پاییز که انارها به اوج رسیدن می‌رسند.
گیاهان دارویی: در میان بوته‌ها و درختچه‌ها، انواع گیاهان دارویی رشد می‌کنند که برخی از آن‌ها از گذشته‌های دور در طب سنتی این منطقه استفاده می‌شده‌اند.
این پوشش گیاهی، علاوه بر تماشایی بودن، نقش مهمی در خنکی هوا، حفظ رطوبت و ایجاد زیستگاه مناسب برای حیوانات دارد.
دم اسب؛ بهشت حیات وحش کوچک
یکی از جذابیت‌های تنگه دم اسب، تنوع جانوری آن است. در این منطقه می‌توانید با کمی دقت، نشانه‌هایی از حیات وحش را ببینید:
از زیباترین منظره‌های تنگه، سنجاب‌های ایرانی هستند که روی شاخه‌های بلوط بالا و پایین می‌پرند. این سنجاب‌ها ظاهری بانمک و دوست‌داشتنی دارند ، بیشتر به دنبال دانه‌ها و میوه‌های درختان هستند و اغلب در سکوت جنگل، با صدای خش‌خش برگ‌ها حضورشان لو می‌رود. تماشای آن‌ها، به‌خصوص برای کودکان و علاقمندان به حیات وحش، بسیار جذاب است. فقط باید یادتان باشد به آن‌ها نزدیک نشوید، غذا ندهید و محیط را برایشان آرام و امن نگه دارید.
پرندگان و دیگر حیوانات
در کنار سنجاب‌ها، تنگه دم اسب میزبان پرندگان شکاری مختلفی است که ممکن است در آسمان بالای سر شما در حال پرواز باشند. پرندگان آوازخوان، که صدایشان در میان درختان می‌پیچ و خزندگان کمیاب که معمولاً خودشان از انسان فاصله می‌گیرند و اگر شما هم آن‌ها را تنها بگذارید، مشکلی ایجاد نمی‌شود. این تنوع، تنگه دم اسب را به جایی مناسب برای علاقه‌مندان به پرنده‌نگری، عکاسی طبیعت و مشاهده حیات وحش تبدیل کرده است.
بهترین زمان سفر
بهار: شاید بتوان گفت بهترین فصل برای سفر به تنگه دم اسب است؛ هوا خنک، رودخانه پرآب، طبیعت سبز و پرطراوت.
اوایل تابستان: هنوز هوا نسبتاً معتدل است، اما در وسط روز ممکن است کمی گرم شود؛ حرکت صبح زود یا عصرها بهتر است.
پاییز: رنگ‌های زرد و نارنجی برگ‌ها، منظره‌ای فوق‌العاده می‌سازد؛ انارها رسیده‌اند و هوای خنک، پیاده‌روی را دلنشین می‌کند.
زمستان: بسته به میزان بارش و سردی هوا، ممکن است مسیر لغزنده و سخت شود. نیاز به تجهیزات و تجربه بیشتری دارد.
سطح سختی مسیر
مسیر تنگه دم اسب و رسیدن به آبشار، یک تجربه‌ی تنگه‌نوردی سبک تا متوسط است:
بخش‌هایی از مسیر، پیاده‌روی ساده در کنار رودخانه است. در بعضی نقاط باید از روی سنگ‌ها عبور کنید یا کمی در آب راه بروید، ممکن است نیاز باشد از سربالایی‌های کوتاه بالا بروید. برای افراد با آمادگی بدنی متوسط، قابل انجام است؛ اما برای کسانی که مشکل زانو، کمر یا محدودیت حرکتی دارند، باید با احتیاط بیشتری برنامه‌ریزی شود.
چه وسایلی ببریم؟
برای یک سفر یک‌روزه به تنگه دم اسب، بهتر است:
کفش مناسب پیاده‌روی در طبیعت (ترجیحاً ضدلغزش) / لباس راحت و ترجیحاً چندلایه (برای تنظیم دما) / کلاه و عینک آفتابی / قمقمه‌ی آب کافی / خوراکی سبک و مقوی (مثل مغزها، خرما، ساندویچ ساده) / کیسه زباله (حتماً زباله‌های خود را بازگردانید)
پاوربانک و موبایل شارژ شده / در صورت امکان، عصای کوهنوردی / اگر قصد دارید پا در آب بگذارید، صندل یا کفش مناسب آب نیز مفید است.
نکات مهم برای حفظ طبیعت و امنیت
تنگه دم اسب، همچون بسیاری از جاذبه‌های طبیعی ایران، ظرفیتی محدود و حساس دارد. اگر توریست‌ها و طبیعت‌گردان اصول را رعایت نکنند، زیبایی و سلامت این محیط به‌سرعت آسیب می‌بیند.
چند نکته مهم:
زباله نریزید
هرچه با خودتان می‌برید، دوباره برگردانید. حتی پوست میوه، دستمال کاغذی و ته سیگار هم در طبیعت زباله محسوب می‌شود.
به گیاهان و درختان آسیب نزنید
نوشتن اسم روی تنه درخت، شکستن شاخه‌ها، چیدن بی‌رویه گل‌ها و گیاهان دارویی، هم از نظر اخلاقی نادرست است و هم به طبیعت آسیب می‌زند.
با حیوانات مهربان باشید
به پرندگان، سنجاب‌ها و سایر جانوران نزدیک نشوید، غذا ندهید و آن‌ها را نترسانید. این حیوانات بخشی از اکوسیستم طبیعی منطقه هستند.
آتش روشن نکنید، یا با نهایت احتیاط
در بیشتر روزهای سال، به‌خصوص در تابستان و پاییز، خطر آتش‌سوزی بسیار جدی است. اگر مجبور شدید آتش روشن کنید، در محل مناسب، محدود و با نظارت کامل باشد و در پایان کاملاً خاموش شود.
ایمنی شخصی را جدی بگیرید
در بخش‌های لغزنده، کنار لبه‌ها و جاهایی که آب عمیق‌تر است، احتیاط کنید. اگر کودکی همراهتان است، او را از خود دور نکنید.
چرا باید دم اسب را در برنامه سفر به شیراز بگنجانیم؟
اگر به شیراز سفر می‌کنید و فقط چند روز زمان دارید، معمولاً درگیر بازدید از جاذبه‌های تاریخی و شهری می‌شوید. اما اگر یک روز اضافه دارید یا دلتان می‌خواهد از فضای شهری فاصله بگیرید، تنگه دم اسب انتخابی عالی است؛ چون:
در فاصله‌ای نسبتاً نزدیک از شهر قرار دارد (حدود ۵۰ کیلومتر)
هوای خنک‌تر و طبیعتی کاملاً متفاوت با محیط شهری شیراز دارد
ترکیبی از رودخانه، آبشار، جنگل بلوط و حیات وحش را در یک جا می‌بینید
تجربه‌ی زندگی عشایری و روستایی را از نزدیک لمس می‌کنید
برای عکاسی، طبیعت‌گردی، پیاده‌روی و حتی یک پیک‌نیک خانوادگی مناسب است (با رعایت اصول محیط‌زیستی)
اگر روزی راهتان به شیراز افتاد، بد نیست در برنامه خود، جای کوچکی هم برای این تنگه شگفت‌انگیز باز کنید؛ شاید دم اسب، دید شما را نسبت به طبیعت فارس برای همیشه عوض کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *