تاکید ایران بر لزوم بی‌طرفی آژانس اتمی

دیپلمات ارشد جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل اضافه کرد: با این حال، برخی دولت‌ها به‌طور نظام‌مند این حق را اهریمنی جلوه می‌دهند و از نگرانی‌های مربوط به اشاعه سلاح‌های هسته‌ای به‌عنوان ابزاری برای اعمال فشار بر دولت‌ها استفاده می‌کنند تا آن‌ها را وادار سازند از چرخه ملی سوخت هسته‌ای خود صرف‌نظر کنند.

وی تصریح کرد: آمریکا که یکی از اعضای عضو معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای است، آشکارا حتی وجود حق دولت‌های عضو برای دنبال کردن چرخه کامل سوخت هسته‌ای، از جمله غنی‌سازی اورانیوم، را زیر سوال می‌برد. جلوگیری از دسترسی کشورها به این فناوری ضروری در حالی که ادعا می‌کند حق خود را برای انرژی هسته‌ای صلح‌آمیز حفظ می‌کند، ماده چهارم را نقض می‌کند. هیچ کشوری نمی‌تواند به طور یکجانبه این پیمان را بازنویسی نماید یا وتوی سیاسی خود را بر حقوق مشروع سایر کشورهای عضو اعمال کند

سفیر و کاردار ایران در سازمان ملل گفت: در پاسخ به دفاع قاطع ایران از حقوق مسلم خود تحت ان پی تی، آمریکا و رژیم اسرائیل مجهز به سلاح هسته‌ای، دو جنگ تجاوزکارانه علیه ایران را در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ آغاز کردند و تاسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز آن را که تحت پادمان‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است، به طور گسترده هدف قرار دادند.

درزی تصریح کرد: این تجاوزها موجب ویرانی‌های گسترده‌ای شد و جان هزاران نفر را گرفت؛ از جمله رهبر شهید ما که فتوای مشهور ایشان، استفاده از سلاح‌های هسته‌ای و دیگر سلاح‌های کشتار جمعی را مردود می‌شمارد. این اقدامات همچنین ناقض حقوق بین‌الملل، منشور سازمان ملل متحد، اساسنامه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، قطعنامه‌های مرتبطِ کنفرانس عمومی آژانس، و قطعنامه ۴۸۷ (مصوب ۱۹۸۱) شورای امنیت بوده‌اند.

سفیر ایران در سازمان ملل افزود: نه کنفرانس عمومی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، نه شورای حکام آژانس و نه مدیرکل آن، این حملات را محکوم نکرده‌اند. شورای امنیت نیز به همین ترتیب در محکوم کردن این حملات ناکام مانده است. مدیرکل (آژانس بین المللی انرژی اتمی) بار دیگر در اظهاراتی که امروز ذیل این دستور کار ایراد کرد، از محکوم کردن این حملات خودداری کرد. در عوض، فشارها علیه قربانی اعمال می‌شود، در حالی که متجاوزان از پاسخ‌گویی می‌گریزند.

سفیر ایران در سازمان ملل گفت: برخی هیئت‌های غربی همچنان به نگرانی‌های موسوم به اشاعه سلاح‌های هسته‌ای استناد می‌کنند، در حالی که از محکوم کردن حملات علیه تاسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز تحت پادمان خودداری می‌ورزند. این رویکرد، تعهدی منسجم به عدم اشاعه نیست؛ بلکه استفاده ابزاری از عدم اشاعه برای اهداف سیاسی است.

درزی افزود: ریاکاری این رویکرد آشکار است. ایران، که از سال ۱۹۷۰ عضو ان.پی.تی است، همواره پایبندی خود را به تعهدات بین‌المللی و دیپلماسی اعلام کرده است.

وی اضافه کرد: با این حال، برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز و تاسیسات تحت پادمان ایران در معرض فشارهای سیاسی و حملات نظامی قرار گرفته‌اند؛ در حالی که خودداری دبیرخانه از ارائه همکاری‌های فنی، ایران را از مزایای توسعه هسته‌ای صلح‌آمیز که آژانس موظف به ترویج آن است، محروم می‌کند.

سفیر ایران در سازمان ملل ادامه داد: در همین حال، رژیم اسرائیل ــ تنها دارنده سلاح‌های هسته‌ای در منطقه که تاسیسات هسته‌ای آن تحت پادمان نیستند ــ همچنان از مصونیت در برابر پاسخ‌گویی برخوردار است. اجرای گزینشی معیارهای عدم اشاعه، انگیزه‌های سیاسی پشت پرده فشارها علیه ایران را آشکار می‌سازد و اعتبار نظام بین‌المللی عدم اشاعه را تضعیف می‌کند.

درزی گفت: همین هیئت‌ها خواستار دسترسی بازرسان هستند، در حالی که تهدیدهای نظامی همچنان ادامه دارد و شرایط فوق‌العاده‌ای را که در پی تجاوز ایجاد شده است، نادیده می‌گیرند. اجازه دهید این موضوع را روشن بیان کنم: ایران نه تعهدات پادمانی خود را کنار گذاشته و نه به‌طور رسمی اجرای آن‌ها را به حالت تعلیق درآورده است.

سفیر ایران در سازمان ملل گفت: با این حال، تجاوز، شرایط فیزیکی و امنیتی لازم برای اجرای این تعهدات را به‌طور بنیادین تغییر داده است. گزارش‌های خود آژانس اذعان دارند که فعالیت‌های راستی‌آزمایی متوقف شده و بازرسان به دلایل ایمنی از محل خارج شده‌اند. هنگامی که خواستار بازگشت بازرسان می‌شوند، نمی‌توان همان نگرانی‌های ایمنی را نادیده گرفت.

درزی تصریح کرد: تداوم تعهدات پادمانی، ضرورت ارزیابی امکان انجام راستی‌آزمایی به‌صورت ایمن و موثر را از میان نمی‌برد. از هیچ کشوری نمی‌توان انتظار داشت که در بحبوحه عملیات نظامی و تهدیدهای مستمر، بدون تضمین‌های ایمنی کافی، دسترسی لازم را فراهم کند. مسئولیت ایجاد چنین شرایطی بر عهده متجاوزان است، نه قربانی تجاوز.

سفیر ایران در سازمان ملل ادامه داد: ایران تا جایی که شرایط اجازه دهد، به همکاری با آژانس ادامه خواهد داد. با این حال، چنین همکاری نمی‌تواند به بهای ایمنی افراد، تاسیسات یا بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تمام شود.