تفکیک مسیر موقت از بازگشایی رسمی تنگه هرمز

وی همچنین با اشاره به نشست آتی دیپلمات‌های ایران و عمان که قرار است روز دوشنبه برگزار شود، جزئیاتی از تفاهم‌های اخیر درباره تردد در این آبراه استراتژیک ارائه کرد. بخش عمده‌ای از تنگه هرمز در آب‌های ساحلی جمهوری اسلامی ایران قرار دارد. در جریان مذاکرات متعدد دیپلماتیک با طرف عمانی، بر سر ایجاد یک مسیر موقت برای عبور محدود کشتی‌ها توافق شد. در این مسیر، گزارش‌های دریافتی حاکی از آن است که ایران هم در مسیر ورودی و هم در مسیر خروجی، نظارت و حاکمیت کامل دارد.

عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس گفت: این اقدام نباید با بازگشایی تنگه هرمز اشتباه گرفته شود. باز شدن تنگه هرمز به عوامل متعددی بستگی دارد که مهم‌ترین آنها توقف محاصره دریایی، دست برداشتن از تجاوزات و تهدیدات علیه تمامیت ارضی ایران و لغو تحریم‌ها به وسیله آمریکاست. این مسیر موقت فقط یک گام به جلو است، اما بازگشایی کامل منوط به عمل کردن آمریکا به تعهدات خود است. پیش از جنگ رمضان، روزانه ۲۰ میلیون بشکه نفت خام (معادل یک‌پنجم مصرف جهانی)، ۲۵ درصد از گاز ال‌ان‌جی و ۳۳ درصد کود شیمیایی دنیا از این تنگه عبور می‌کرد. اما امروز ترددها به کمتر از یک‌دهم آن دوران رسیده است.

وی ادامه داد: آمارها نشان می‌دهد تردد نفتکش‌ها که پیش از این به ۱۲۸ فروند در روز می‌رسید، اکنون به کمتر از ۷ نفتکش کوچک تقلیل یافته که آن هم با مجوز مستقیم جمهوری اسلامی ایران صورت می‌گیرد. این وضع نه تنها هژمونی آمریکا را به چالش کشیده، بلکه ضربات اقتصادی سنگینی به منافع آنها وارد کرده است. امروز برای دشمن، تنگه هرمز صرفاً یک آبراه نیست، بلکه ابزاری بازدارنده در توازن قدرت منطقه است. برخلاف تصورات گذشته، کانون اصلی اختلافات آمریکا با ایران دیگر برنامه هسته‌ای نیست، بلکه حاکمیت ایران بر تنگه هرمز است.

سعیدی در پاسخ به ادعای مقامات آمریکایی مبنی بر عادی بودن وضعیت تنگه هرمز گفت: دشمن با سه روایت دروغین درپی بازیابی آبروی از دست رفته خود است؛ نخست آنکه مدعی است تنگه هرمز اهمیت چندانی ندارد؛ که باید پرسید اگر بی‌اهمیت است، چرا با تمام توان به دنبال بازگشایی آن هستید؟ و دوم ادعای غیرقانونی بودن اقدامات ایران است که باید از آنها پرسید چه کسی امنیت منطقه را با محاصره دریایی به مخاطره انداخت و این شرایط را ایجاد کرد؟